Wijk aan Zee; zo heet het en dat is het. Niets meer en niets minder. Een verzameling straten, straatjes en kerken, gelardeerd rond een groot stuk weidegrond waar paarden grazen. Weggedrukt tussen rauw industriegebied enerzijds en teer natuurgebied anderzijds. Pal tegen de zee aangedrukt en het uitzicht is formidabel. Onwaarschijnlijk weinig volk over de dorpsvloer; wat dagjesmensen en strandgangers en verrassend weinig toeristen.

Ook leuk om te weten dat Fawlty Towers nu ook een nevenvestiging in Nederland heeft. Het hotel is een typisch voorbeeld van opgekalefaterde vergane glorie met een niet te evenaren charme en voorzien van een Basil van beduidend betere allooi. Erg leuk, buiten kijf. Sybil zijn we nog niet tegen gekomen, Polly wel.

Onze kamer is in oude luister hersteld in een ietwat afwijkende kleurschakering, te weten diverse variaties op paars en roze. Gelukkig wel voorzien van razendsnel internet. Kan ik gelukkig toch af en toe een stukje schrijven op mijn laptopje. Want we blijven hier nog wel een paar daagjes moet u weten.

Het is nogal mooi weer, ziet u.

Als je nieuw bent op Bakkel dot com is het misschien handig om je te abonneren op onze RSS feed of onze Nieuwsbrief. Bedankt voor je bezoek! (Dit bericht gebruikt 'cookies' en verdwijnt na 3 bezoeken!)

Sommige vacature-advertenties zijn te leuk om te laten schieten. Dus wordt ook deze advertentie van de Belastingdienst door de realiteit voorafgegaan.

Want ook voor deze jongens geldt: “makkelijker kunnen we het niet maken, wel leuker…”.

Op 1 mei gaat de verpakkingsbelasting in. Dit is een belasting die supermarkten moeten betalen. Die supermarkten zullen die kosten 240 miljoen euro voor 2008, op ons consumenten afwentelen. Zo kan een blikje bier daardoor 3 cent duurder worden en een potje pindakaas 1 cent. Van die 204 miljoen verdwijnt 125 miljoen in de staatskas en de rest van het geld gebruikt men voor de recycling.

Tot zover de bron: RetailNews

Tuurlijk kost het recyclen van verpakking uit de supermarkt de nodige pecunia en dat moet ergens vandaan komen. Maar kan iemand mij uitleggen waarom de overheid achteloos 125 miljoen euro in de binnenzak wenst te steken? Ik dacht eerlijk gezegd dat het merendeel van ons zijn/haar steentje ondertussen wel zou hebben bijgedragen. En protesteren is zinloos, en de supermarkten weten dat.

Ik heb eerlijk gezegd ook niet de indruk dat het overgieten van een jerrykannetje melk in een van huis meegebracht exemplaar tot vrolijke gezichten zou leiden in de supermarkt. Al zou ik het zelf persoonlijk bescheuren als iedereen dat gewoon eens zou doen op zaterdagmorgen…

Maar de uitzuigmentaliteit van dit kabinet is wel van een ongekende triestheid, en dat is helaas geen grap. Het zou ze sieren als die 125 miljoen eens openlijk aangewend zou worden tot algemeen nut.

Gisteravond heb ik mij met mijn lief en de oudste junior vervoegd bij het stedelijk theater daar om getuige te zijn van een van de meest indrukwekkendste optredens die ik tot op heden heb mogen beleven: Maido Maido van Dadada-Dan Tenko.

Dit Japanse percussie-gezelschap heeft zich sinds 1987 onder leiding van danser en choreograaf Isaya Mondori ontwikkeld van dansgezelschap tot een multi-disciplinair gezelschap waar Japans slagwerk de boventoon voert. Zonder Slagerij van Kampen, ’s lands eenzame klasse op het terrein van percussie, tekort te willen doen; ik zou Dadada-Dan Tenko op hun beurt weer tekort doen door ze met hen te vergelijken.

Het spel van Dadada-Dan Tenko is zo watervlug dat de stok hier en daar uit een buigzaam materiaal lijkt te zijn gemaakt. Maar dat is illusie. De knots waarmee de grote base-drum, de taiko, wordt gegeseld is van knoerthart hout en de resonantie slaat als de donder door het lichaam.

Een indrukwekkende en een bij vlagen eveneens uiterst amusante en ook ontroerende voorstelling. Mocht ie bij u in de buurt opduiken zou ik er zeker een avond aan wagen.

Hier een impressie van de groep op YouTube.